Titanyum Dioksit
Titanyum Dioksit
Gıda katkı maddelerinden biri olan titanyum dioksit (TiO2), genellikle sakızlarda, bademlerde, jel şekerlerde, renkli boncuklarda, çeşitli içeceklerde, soslarda ve bazı beyaz nohutlarda kullanılır. Gıda katkı maddelerinin yanı sıra, tıpta, gıda takviyelerinde, kağıt endüstrisinde, tarım endüstrisinde, tekstil ürünlerinde, bazı plastiklerde ve güneş kremi, diş macunu, makyaj malzemeleri gibi birçok kozmetik üründe beyaz renk ve parlaklık vermek için kullanılır. Titanyum dioksitin kullanımı ilk kez Amerika Birleşik Devletleri Gıda ve İlaç İdaresi (FDA) tarafından 1966 yılında ve ardından Avrupa Birliği tarafından 1969 yılında Gıda ve Tarım Örgütü/Dünya Sağlık Örgütü (FAO) tarafından onaylanmıştır. Gıda boyası olarak kullanıldığında, Avrupa'da E171 olarak olarak etiketlenir.
Titanyum dioksitin hafıza ve davranış üzerindeki etkilerini inceleyen çalışmalar fareler üzerinde yapılmıştır. Bu çalışmalar, titanyum dioksit nanopartiküllerinin öğrenme ile kısa süreli hafıza ile ilişkilendirilebilecek apoptoza yol açabileceğini göstermektedir. Ayrıca, titanyum dioksidin beyinde birikmesinin nörotransmitterlerin azalmasına neden olarak şizofreni, depresyon, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu ve anksiyete bozukluğu riskini artırabileceği belirtilmiştir. Benzer şekilde, farklı nano ölçeklerde titanyum dioksit nanopartiküllerine maruz kalan yetişkin sıçanlarda pasif davranış, iştah kaybı, titreme ve letarji gözlemlenmiştir. Gebe farelere yapılan titanyum dioksit enjeksiyonlarının yavrularında pasif ve depresif davranışlar gözlemlenmiştir. Rahimde titanyum dioksite maruz kalan yetişkin sıçanlarda yapılan testlerde öğrenme ve hafıza fonksiyonlarında belirgin bir azalma görülmüştür. Titanyum dioksite maruz kalan farelerde sosyal etkileşimlerde azalma tespit edilmiştir. Son olarak, titanyum dioksit maruziyetiyle dopaminerjik nöronlarda hasar tespit edilmiş ve bu durumun Parkinson hastalığı riskini artırabileceği belirtilmiştir.
Yapılan bir çalışmada titanyum dioksidin kan glikoz seviyeleri üzerindeki etkisi incelenmiştir. Sıçanlara günlük olarak oral yolla 64 mg/kg titanyum dioksit verildiğinde, serbest oksijen türlerinin ve kan glikozunun değişmediği gözlemlenmiştir. Ayrıca, plazma glikoz homeostazını düzenleyen organlarda histopatolojik değişiklikler bulunmamıştır. Sıçanlar üzerinde yapılan bir çalışmada, sıçanlar günlük olarak 0, 2, 10 ve 50 mg/kg dozlarında titanyum diokside 30 ve 90 gün boyunca maruz bırakılmıştır. Çalışmanın sonucunda, titanyum dioksidin bağırsaklardan glikoz absorbsiyonunu azaltarak ve karaciğerde glikoz metabolizmasını artırarak hipoglisemik etkiye neden olabileceği bildirilmiştir. Gebelik sırasında titanyum dioksit etkilerini inceleyen bir çalışmada ise sıçanlara gebeliğin 5. gününden 18. gününe kadar günde 5 mg/kg titanyum dioksit nanopartikülleri verilmiştir. Çalışmanın sonucunda, maternal kan glikoz seviyelerinin arttığı ve mikrobiyotanın değiştiği gözlemlenmiştir. Ancak, mikrobiyotadaki değişikliğin titanyum dioksit maruziyeti veya gebelik sürecinin doğal sonucu olup olmadığı sonucuna varılamamıştır. Tip 2 diyabetli sekiz kişinin pankreas dokularının incelendiği başka bir çalışmada, titanyum dioksidin sadece Tip 2 diyabetli dokularda biriktiği bulunmuştur. Bu ön çalışmanın sonuçlarına dayanarak, nano boyutlu titanyum dioksit kristalleriyle ilişkili olabileceği düşünülen Tip 2 diyabet ve pankreatik iltihapla ilişkili diğer hastalıkların olası bir ilişkisi önerilmiştir.
Titanyum dioksit gibi nanomalzemelerin sindirim sistemi mikrobiyotasını etkileyebileceği düşünülmektedir. Fareler üzerinde yapılan çalışmalarda, titanyum dioksidin bağırsak mikrobiyotası üzerinde ciddi etkileri olduğu ve sindirim sistemiyle ilgili metabolik bozukluklara yol açabileceği bulunmuştur. İnsan bağırsak mikrobiyotası üzerinde yapılan bir çalışmada, titanyum dioksidin kısa zincirli yağ asitlerinin üretiminde önemli bir değişikliğe neden olmadığı belirlenmiştir. Diğer bir çalışmada, farelerde uzun süreli titanyum dioksit alımının bağırsak florası ve bağışıklık sistemi dengesini etkileyebileceği ve bağırsak iltihabına neden olabileceği öne sürülmüştür. Ayrıca diğer bir çalışma 50 mg titanyum dioksite maruz kalan farelerde makrofajlar, sitokinler ve T hücre yanıtında artış olduğu ve kısa zincirli yağ asitlerinde belirgin bir azalma gözlemlenmiştir. Fakat daha doğru bir sonuç için daha fazla araştırma yapılması gerektiği belirtilmiştir.
Yazan: İrem KARAKOÇ
Düzenleyen: Seray ŞAHİN
KAYNAKÇA
GÜLTEKİN, F., İZLER, K., & ÇIRACI, Z. (2019). Current Developments about Titanium Dioxide Academic Platform Journal of Halal Lifestyle, 1(2), 84-93.



Yorumlar
Yorum Gönder